Afrodisias ve bir yol hikayesi

Bayram ...gidilecek bi yol, öpülecek eller, sevgiyle kucaklanacak akrabalar .. Nunish aplam, anniş, kaptan baba şoför Engin ve ben yola çıktık. Daha çıkamadan sıcak gevreklerimizi aldık. Nuysel ablanın sihirli sepetinden daha neler çıkmadı ki!!..Çapaklı gözlerimizlen kavaltımızı ederek otobanı geçtik. Değişik ve daha eğlenceli bir yoldan gidelim fikri yolların fatihi yafrularına hasret Nunishten geldi..Bilgececiğin uykusuna göre sabahın erken saatlerinde çıkılan yol nedeniyle gel zaman git zaman geçiştirilmiş olan Afrodisias kenti ziyareti kısmende olsa gerçekleştirildi. İyi ki de gitmişiz.Bu kadar iyi korunmuş heykelleri ve kocaman bi alana yayılmış tarihi ve hayran kaldığımız, kentin içine serpiştirilmiş taştan köy evleri ile süpperdi..Aksi gibi fotograf makinasının pilleri tükenmişti ve foto çeken cep telefonlarının, sürekli gereksizliğine inandırmaya çalışarak kendimizi kandırışımıza oldukça hayıflandık doorusu:))

Konser alanı, meclis binası gibi etkinliklerde kullanılmış ortası çimenlikli alan şimdi taşlarla dolu.O kadar büyük ki kent, bütün gününüzü geçirebilirsiniz burada herşeyi incelemek için. Görevliler stadyumu da görmemiz için çok ısrar etseler de "yolcu yolunda gerek, dönüşte" diyerek ayrıldık buradan..

http://www.kulturturizm.gov.tr/portal/muzeler_tr.asp?belgeno=32149

Yol üzerinde ne varsa görmek Bafa gölü kenarında bi çay içmek istediysekte tatlı, büyük ve pek bi misafirperver bekçi köpekleri nedeniyle bu isteğimiz yarıda kaldı. Buna hayıflanmadık çünkü yukarıdan bi manzara altı dörtlü foto çekiminde sızlatan soğukta ancak bi karelik zaman kadar durabildik.

Değişik hava koşulları ile biraadır cebelleşirken bizim rozz ve blanj sıkıldıkça şarkı çığırdılar, oyun oynadılar. Yeni öğrenilen şarkılar yayılmaya, kurabiyeler yapılmaya başlandı bile:)))