OH BE İZMİR'İM

Eğitimde kaldığım yerde hiç bitmeyen bi e-5 ve köprü trafiği ile uyumadım, hatta bi ara gece yarısı "artık bi evinize gidin" diye sayıkladığımı sölüyo oda arkadaşım...Nerde şu fotoğraftaki güsellik..Tamam yedi tepe istanbul falan filan ama..cıkkk cık...yaşlılık mı alışkanlık mı..az daha yerleşiyodum kıyısından döndüm valla..ordaki güsel insanları da eninde sonunda İzmir'e alıcaz..

MUTLULUK BASTIĞIN ÇİMENDE BİTER, YALNIZLIK GİTTİĞİN YERDEN GELİRMİŞ....

Herşey güzel hoş da..Kötü süprizle karşılaşmamış olmak isterdim..Hayatımdaki iki önemli ögeyi kaybetmiş bulunuyorum..Pencerenin çerçevesini kırıp azim ve delalet ilen evimize girip en sevdiğim varlıklarım bilgisayarım, geçmişim, fotoğraflarım ve fotoğraf makinalarını çalan hain hayvan/hayvancıklara ne dicemi de bilemiyorum.Bana hassasiyetlen hergün üşenmeden arayıp soran karmenime ve kölkeme, şok geçirmemem için evimi derleyip toplayan Maruşa tekrar teşekkür..Herkese tabi...(Eğitim anıları ve fotoları daha sooora !!!!)

Neyseki böyle demiyorum..SUSMADI..SUSMICAK "ÇALIŞ...ÇALIŞŞŞ" sesleri...Sonu benzemesin eski iş yerime benziyo, hiç yabancılık çekmiyorum..Yalnız azcık biraz fazlaca epeyy çoookkk çalışmam gerek, gerek muhasebe, gerek ingilizce...hep sınav hep sınav..:))))